سازمان ملل متحد امسال توجه جهانيان را در روز جهاني زن (۸ مارس _ ۱۷ اسفند) بر نقش كليدي زنان در مبارزه با بيماري ايدز و ويروس اچ.آي.وي معطوف كرد و خواستار ايجاد تحولي مثبت و محكم در جهت توانمندسازي زنان و ايجاد اعتماد به نفس بيشتر در آنان شد.

بنا به گزارش مركز اطلاعات سازمان ملل متحد كوفي عنان در پيام ۸ مارس تصريح كرد:

ابتدا تعداد كثيري از مردم فكر مي كردند ايدز بيماري است كه عمدتاً مردان را مبتلا مي كند حتي در يك دهه گذشته، آمار بيانگر اين بود كه زنان كمتر تحت تاثير اين بيماري قرار مي  گرفتند ولي از آن زمان الگوي وحشتناكي ظهور كرده است. در سراسر جهان زنان به صورت فزاينده اي بار مخرب اين اپيدمي را به دوش مي كشند. امروزه در منطقه جنوب صحراي آفريقا بيش از نيمي از تمامي بزرگسالاني كه مبتلا به بيماري ايدز و ويروس HIV هستند زنان هستند. ميزان آلودگي زنان جوان آفريقايي به مراتب بيشتر از مردان جوان است. در سراسر جهان حداقل نيمي از افرادي كه جديداً به اين بيماري مبتلا مي شوند، زن هستند و در ميان افرادي كه زير ۲۴ سال سن دارند، دختران و زنان جوان امروزه نزديك به دو سوم افرادي را كه حامل ويروس اچ .آي. وي هستند. تشكيل مي دهند. اگر اين ميزان آلودگي ادامه يابد، به زودي زنان اكثريت افراد آلوده به بيماري ايدز در جهان را تشكيل خواهند داد.

كوفي عنان اضافه كرد: در حالي كه ايدز به رگ حيات جوامعي كه زنان نمايندگان آن هستند ضربه مي زند، چرخه اي زشت گسترش مي يابد. به دليل ايدز زنان فقير به تدريج امنيت اقتصادي خود را بيش از پيش از دست مي دهند و غالباً از حقوق مربوط به مسكن، مايملك، ارث و حتي خدمات بهداشتي مناسب محروم مي شوند. در مناطق روستايي، ايدز موجب از بين رفتن نظام هايي شده است كه طي قرن ها به زنان براي حل مشكلاتي نظير تغذيه خانواده هايشان در زمان خشكسالي و قحطي كمك مي كرد. در نتيجه اين امر باعث از هم پاشيدگي خانواده ها، مهاجرت و نهايتاً افزايش خطر آلودگي به ويروس اچ. آي.وي شده است. در حالي كه ايدز دختران را مجبور به ترك تحصيل مي كند. - چه به دليل مراقبت از اقوام بيمار، فرار از خانه، كمك براي حمايت از خانواده _ آنان بيشتر به ژرفاي فقر سقوط خواهند كرد. فرزندان آنان كمتر شانس رفتن به مدرسه را دارند و امكان اينكه بيشتر به اين بيماري آلوده  شوند وجود دارد، بنابراين جامعه چندين برابر بيشتر هزينه مزمن براي اثرات ايدز بر زنان را مي پردازد.

اين پيام با طرح اين پرسش كه چرا زنان با وجود اينكه معمولاً شريك جنسي خارج ازدواج ندارند و كمتر از مردان معتاد تزريقي هستند، بيشتر از مردان نسبت به بيماري ايدز آسيب پذيرند؟ افزود: غالباً به دليل نابرابري هايي كه اجتماع به آنها تحميل مي كند در معرض خطر هستند. عوامل زيادي وجود دارد، شامل فقر، سوءاستفاده و خشونت، نبود اطلاعات، اجبار در ازدواج با مردان مسن و مرداني كه چندين شريك جنسي دارند. به همين دليل است كه بسياري از خط مشي هاي بازدارنده اصلي براي مبارزه با ايدز غيرقابل دفاع هستند براي مثال آنهايي كه انحصاراً برخوردي كليشه اي دارند يعني «پرهيز كردن، وفادار ماندن و از كاندوم استفاده كردن.» در جايي كه خشونت جنسي فراگير است، پرهيز يا پافشاري در استفاده از كاندوم انتخابي واقع گرايانه براي دختران و زنان نيست. ازدواج هم همواره پاسخگوي سئوال نيست. در بسياري از مناطق جهان در حال توسعه، اكثر زنان تا سن ۲۰ سالگي ازدواج مي كنند ولي ميزان آلودگي به ويروس اچ .آي.وي بالاتري نسبت به هم سن و سالان ازدواج نكرده  دارند كه علت آن اين است كه همسران آنها شركاي جنسي زيادي دارند.

عنان تاكيد كرد تحولي كه حمايت قانوني حقوق مالكيت و ارث زنان را تقويت و تضمين كند تا زنان دسترسي كامل به شيوه هاي گوناگون جلوگيري از حاملگي از جمله MICRORICIDES و كاندوم زنانه دارند، ضروري است.

تحولي كه مردان را مجبور سازد تا مسئوليت خود را بپذيرند و تضمين كنند كه دخترانشان آموزش ببينند، از رفتار جنسي كه ديگران را در معرض خطر قرار مي دهد بپرهيزند، از روابط با دختران و زنان بسيار جوان صرف نظر كنند و درك كنند وقتي خشونت عليه زنان در بين باشد، هيچ زمينه اي براي بردباري و هيچ  بهانه اي قابل قبول نخواهد بود.

در ماه گذشته UNAIDS «ائتلاف جهاني براي زنان و ايدز» را به عنوان تلاش براي تضمين اينكه توانمند سازي زنان در مركز ثقل واكنش به ايدز قرار دارد و ايجاد نقش حساس زنان كه از هم اكنون در مبارزه با ايدز و ويروس اچ.آي.وي در سراسر جهان به عهده گرفته اند، را آغاز كرد. بيشتر كشور ها و جوامع در سراسر جهان كه اينجانب از آنها ديدار داشته ام، زنان مدافعان و فعالان موثر و كوشا در زمينه مبارزه با بيماري ايدز بوده اند. هر كجا كه اپيدمي ايدز قربانيان زيادي مي گيرد، گروه هاي قهرمان زنان و تعاوني ها فعاليت قابل تحسين در زمينه جلوگيري از گسترش ايدز و مراقبت از بيماران مبتلا به ايدز به ثمر مي رسانند. حمايت از اين زنان و ترغيب ديگران به پيروي از تلاش آنها بايد خط مشي ما براي آينده باشد. قهرمانان واقعي اين جنگ بايد از ميان آنها يافته شود. وظيفه ما است كه ايشان را به توان، منابع و اميد مجهز نماييم.

• هزينه فزاينده بيرون نگه داشتن دختران از مدارس

همچنين صندوق كودكان سازمان ملل متحد (يونيسف) در بيانيه اي به مناسبت اين روز اعلام كرد كه آينده زنان به هيچ وجه تغيير نخواهد كرد مگر آنكه آموزش دختران به اولويتي جهاني تبديل شود.

در اين اعلاميه، به نقل از كارول بلامي رئيس يونيسف آمده است كه «اگر واقعاً مصمم ايم كه وضعيت زنان و كودكان را هم در حال و هم در آينده بهتر كنيم، بايد در مرحله اول درهاي مدارس را براي آنها بگشاييم زيرا آموزش حق هر دختر و پسر بوده و از اجزاي اصلي پيشرفت هر كشور است.»

بلامي همچنين اظهار كرد كه حصول اطمينان از آنكه همه دختران از آموزش پايه كيفي برخوردار شوند، گامي است اساسي در جهت كاهش فقر، گرسنگي، مرگ و مير كودكان و پيشگيري از گسترش ويروس اچ .آي.وي و بيماري ايدز و ساير بيماري هاي قابل پيشگيري. از آنجا كه دختران عموماً با موانع بيشتري بر سر آموزش مواجه هستند، رفع اين موانع بهترين راه براي تضمين افزايش پوشش تحصيلي، هم براي دختران و هم براي پسران است.

در سطح جهان حدود ۱۰ ميليون دختر بيشتر از پسران از مدرسه محرومند و ۸۳ درصد كليه دختران محروم از تحصيل ساكن كشو رهاي آفريقاي جنوب صحرا، آسياي جنوبي، آسياي جنوب شرقي و اقيانوسيه هستند.

رئيس يونيسف اضافه كرد كه علاوه بر آنكه دختران بيشتر از پسران از آموزش ابتدايي بي بهره مي مانند، احتمال آ نكه آنها نتوانند تحصيلات متوسطه را به علت ازدواج و بارداري زودهنگام به پايان ببرند نيز بالاتر است. همچنين مسئوليت نگهداري از خويشاوندان مسن و خواهر و برادر خردسال معمولاً به محروم شدن دختران از امر تحصيل مي انجامد.

محروميت از آموزش براي كودكان توام با پيامد هايي فاجعه آميز بوده و در اين ميان پيامد ها براي دختران به طور مضاعفي نامطلوب است. دختران محروم از تحصيل در برابر آموزش، خشونت، آزار، استثمار و قاچاق آسيب پذير ترند. همچنين احتمال مرگ آنها به هنگام تولد بالاتر بوده و بيشتر قرباني ويروس اچ .آي.وي و بيماري ايدز مي شوند.

بلامي در ادامه اظهار داشت كه «محروم كردن دختران از آموزش نه تنها توان بالقوه آنها را از بين مي برد. بلكه فرصت آنكه فرزندان آينده آنها (هم پسر و هم دختر) به مدرسه رفته و از چرخه فقر رها شوند را نيز كاهش مي دهد. خوشبختانه عكس اين قضيه نيز صادق است به معني آنكه دختراني كه از آموزش بهره مند مي گردند باعث ارتقاي وضعيت زندگي خود، خانواده فرزندان و نهايتاً جامعه و كشورشان مي شوند.»

در بيانيه يونيسف همچنين آمده است كه اقدامات مشخص براي افزايش پوشش تحصيلي دختران شامل ممنوعيت كليه انواع شهريه هاي مدارس، گنجاندن سياست هاي آموزشي در برنامه هاي ملي كاهش فقر، اولويت دادن به آموزش دختران به عنوان جزيي مهم در برنامه هاي توسعه و كمك هاي مالي بين المللي براي آموزش هستند.

بلامي در پايان گفت كه: «معادله كلي ساده است: كشور هاي پرقدرت نيازمند زنان پرقدرت اند، زنان پرقدرت نيازمند آغازي پرقدرت در عرصه زندگي بوده و چنين آغازي خودمشروط به آموزشي كيفي و فراگير است.»